Malaysia's poor public transport system is often reviled by the disgruntled rakyat who rely upon it to go about their daily activities. The roads also remain congested due to many others choosing to brave terrible traffic instead of relying upon oft-delayed KTMs, buses or LRTs. Despite efforts made to better this much needed service, our public transport system still lags behind that of other developed countries.

OTHER QUESTIONS

Why are there so many beggars who come and interrupt you at the mamak?
Why Is Private Education in Malaysia So Expensive?

Comments

Answer

A study by the Malaysian Institute of Road Safety Research (Miros) revealed that the risk of meeting an accident while using public transport is seven times lower than driving a vehicle and 48 times safer than riding a motorcycle.

Despite public transport’s obvious safety advantages, Malaysia’s poor public transport system – with the exception of the fairly fast and punctual LRT – is often the subject of ridicule and resentment. Overcrowded KTM trains and delayed buses are common complications at urban rush hours, resulting in uncomfortable commutes and despairing crowds.

Read Wikipedia’s overview of the public transport system in Kuala Lumpur here.

The reasons behind Malaysia’s poor public transport system are many, but an educated guess may surmise its lack of prioritization to simple numbers: less than 20% of Klang Valley residents use public transport, a figure far lower than many other Asian countries. However, the most developed cities have efficient public transportation to serve the needs of its citizens, and are deemed central and crucial to the continued success of any bustling cosmopolitan.

Others bemoan the difficulty of a complete public transport overhaul. However, South Korea’s public transport success story can be attributed to a hands-on approach. Despite Seoul having a bus network as convoluted as Kuala Lumpur’s, aggressive reform policies that combined complete restructuring of the bus networks, mixing lucrative and social routes, introducing KPIs and subsidising bus operators have vastly improved things in only five years.

For more information on the importance of public transport to urbanites in other countries: read here.

In stark contrast, Malaysia has 20 million registered vehicles to a population of 28 million. This reliance on private transportation could stem from the more privileged members of society opting to drive to every destination in order to avoid the inconveniences of public transport. Apart from dealing a blow to the everyman’s budget with personal expenditures on petrol and tolls, this also leads to traffic congestion, severe pollution and environmental problems.

Some cities, like London, New York and Singapore, have implemented congestion charges that make it costlier to drive during peak hours, thereby encouraging use of public transport. Unfortunately, this is only a viable option when the existing system in place can adequately serve the people’s needs.

An extensive collection of academic papers analyzing all aspects of public transportation can be found here: http://bit.ly/9mwtEw

Thus, the quality of Malaysian public transport has worsened despite a substantial increase in users, with overall user satisfaction only numbering at 48%. Only 28% of KTM Komuter users find the service adequate, with the bus and LRT services faring slightly better – the latter two are run by a government-owned company, Prasarana, which currently owns RapidKL, RapidPenang and the KL Monorail.

Read this for more statistics on satisfaction levels with public transport here.

Among the measures undertaken to provide better public transport include KTMB’s acquisition of its first set of 38 six-car electric trains operational from December 2011 onwards and Prasarana purportedly spending RM240 million on 400 more buses to service existing routes.

Additional LRTs, better-planned bus routes, and new bus terminals are also amongst the well received public transport improvements, with CEO of the Prime Minister’s Performance Management and Delivery Unit (PEMANDU), Dato’ Seri Idris Jala, reporting a 192% increase in ridership on BET bus routes.

To watch his recent ETP updates on urban public transport, visit here and here.

Malaysia’s lack of a policy addressing public transportation issues is also seemingly set to change with the proposed introduction of a 20-year public transport masterplan by the Land Public Transport Commission (SPAD).

However, the masterplan is still on the backburner, as opposed to the RM50 billion Klang Valley Mass Rapid Transit (MRT) project that is going full speed ahead as part of the Economic Transformation Programme. Local transport advocacy group Transit queried the wisdom of this move, as the lack of a masterplan in the past has led to expensive LRT extension plans today.

For more on Transit’s view, read here and read about the RM7 billion LRT extension here.

Due to its rushed nature and huge costs, the upcoming project has also earned its fair share of opposition and criticism over its singular focus on the Klang Valley, though this focus is attributed to the Klang Valley’s size, location, and economic importance.

While the general public continues to wait for the improvement of the much-maligned public transport system with bated breath, others have taken the city’s lack of connectivity into their own hands by jumping onto the folded bike bandwagon.

Prasarana now allows foldable bicycles to be carried into its LRT and Monorail trains; though this permission is only granted outside the peak hours between 9am to 4.30pm and after 7pm on working days.

For more on this new lifestyle trend, read here.

Photo: Nicholas Mak

APA SILAPNYA DENGAN SISTEM PENGANGKUTAN AWAM KITA? BAS DAN KERETA API SERING LEWAT, DAN IANYA SATU TEKANAN!

Kajian yang dijalankan oleh Institut Penyelidikan Keselamatan Jalan Raya Malaysia (Miros) mendedahkan bahawa risiko kemalangan ketika menggunakan pengangkutan awam adalah tujuh kali lebih rendah berbanding dengan memandu kenderaan sendiri dan 48 kali lebih selamat daripada menunggang motosikal.

Walaupun jelas kelebihan keselamatan dalam penggunaan pengangkutan awam, sistem pengangkutan awam di Malaysia masih lemah dari segi pengurusannya – kecuali LRT yang agak cepat dan menepati masa – serta sering menjadi topik cemuhan dan kebencian orang ramai. Komuter KTM yang sesak dan bas yang lewat adalah komplikasi biasa pada waktu sibuk di bandar, menyebabkan para pengguna yang berulang-alik berasa tidak selesa dan ada yang berputus asa.

Baca gambaran Wikipedia mengenai sistem pengangkutan awam di Kuala Lumpur di sini.

Terdapat banyak faktor-faktor di sebalik sistem pengangkutan awam di Malaysia yang lemah, tetapi suatu tekaan ringkas boleh memberikan kita sedikit gambaran mudah: kurang daripada 20% penduduk Lembah Klang menggunakan pengangkutan awam, satu angka yang jauh lebih rendah berbanding dengan banyak negara-negara Asia yang lain. Walau bagaimanapun, bandar-bandar yang paling maju dengan pengangkutan awam yang cekap bagi memenuhi keperluan rakyat, adalah berpusat dan penting untuk kejayaan yang berterusan dan sesuai untuk  mana-mana kosmopolitan yang sibuk.

Pihak yang lainnya pula meratapi dalam kesukaran untuk membaikpulih pengangkutan awam sepenuhnya. Walau bagaimanapun, kisah kejayaan Korea Selatan dalam pengangkutan awam mereka boleh dikaitkan dengan pendekatan ‘hands-on’. Walaupun Seoul mempunyai satu rangkaian bas yang berbelit-belit seperti Kuala Lumpur, dasar reformasi agresif dengan penyusunan semula gabungan yang lengkap meliputi rangkaian bas, mencantumkan laluan pantas dan sosial, memperkenalkan KPI dan penyediaan subsidi kepada pengusaha bas telah menjadikan sistem pengangkutan negara itu jauh bertambah baik dalam tempoh hanya lima tahun.

Untuk maklumat lanjut mengenai kepentingan pengangkutan awam kepada penduduk urban di negara-negara lain: rujuk sini.

Dalam suatu perbezaan yang ketara, Malaysia mempunyai 20 juta kenderaan yang berdaftar dengan penduduk sebanyak 28 juta. Pergantungan kepada pengangkutan persendirian ini boleh berpunca daripada mereka yang memilih untuk memandu ke setiap destinasi untuk mengelakkan kesulitan pengangkutan awam. Selain daripada perlu memikirkan mengenai peruntukan perbelanjaan orang awam dengan perbelanjaan peribadi atas petrol dan tol, perkara ini juga menjurus kepada kesesakan lalu lintas, pencemaran yang teruk dan masalah alam sekitar.

Bandaraya seperti London, New York dan Singapura, telah melaksanakan caj kesesakan yang meninggikan kos untuk memandu pada waktu puncak dan menjadikannya lebih mahal, dan seterusnya menggalakkan penggunaan pengangkutan awam. Malangnya, ini adalah hanya satu pilihan yang baik apabila sistem yang sedia ada dapat memenuhi keperluan rakyat.

Koleksi kertas kerja akademik yang menganalisis semua aspek pengangkutan awam boleh didapati di sini.

Oleh itu, kualiti pengangkutan awam di Malaysia menjadi bertambah buruk walaupun terdapat peningkatan yang besar dalam penggunaan, dengan kepuasan pengguna secara keseluruhan hanya berjumlah 48%. Hanya 28% daripada pengguna Komuter KTM mendapati perkhidmatannya mencukupi, dengan perkhidmatan bas dan LRT mencapai tahap yang lebih memuaskan. Perkhidmatan bas dan LRT  dikendalikan oleh Prasarana, sebuah syarikat milik kerajaan. Prasarana kini memiliki RapidKL, RapidPenang dan KL Monorel.

Rujuk pautan ini untuk lebih statistik berkenaan tahap kepuasan dengan pengangkutan awam di sini.

Antara langkah-langkah yang diambil untuk menyediakan pengangkutan awam yang lebih baik termasuk pengambilalihan KTMB set pertama operasi 38 enam keretapi elektrik dari Disember 2011. Prasarana kini membelanjakan lebih kurang RM240 juta bagi tambahan 400 buah bas untuk perkhidmatan laluan sedia ada.

Penambahan LRT, perancangan laluan bas yang lebih baik, dan terminal bas baru juga merupakan langkah-langkah penambahbaikan. Dato’ Seri Idris Jala, Ketua Pegawai Eksekutif Pengurusan Prestasi Perdana Menteri Unit Penyampaian (PEMANDU), melaporkan peningkatan sebanyak 192% dalam bilangan penumpang di laluan bas BET.

Untuk melihat perubahan terbaru ETP dalam pengangkutan awam bandar, rujuk sini dan sini.

Kekurangan dasar dalam menangani isu-isu pengangkutan awam di Malaysia juga seolah-olah sudah bersedia untuk berubah, dengan wujudnya pengenalan pelan induk pengangkutan awam 20 tahun. Tugas ini diberi tanggungjawab kepada Suruhanjaya Pengangkutan Awam Darat (SPAD).

Walau bagaimanapun, pelan induk tersebut masih dalam perancangannya, berbanding dengan projek Klang Valley Mass Rapid Transit (MRT) dengan kos berjumlah sebanyak RM50 bilion tetapi tetap diterajui dengan laju sebagai sebahagian daripada Program Transformasi Ekonomi. Pasukan pengangkutan sokongan tempatan Transit mempersoalkan kebijaksanaan langkah ini kerana kekurangan pelan induk pada masa lalu telah membawa kepada rancangan lanjutan LRT. Ia telah membawa kepada pelan penambahbaikan yang  mahal seperti yang kita perolehi sekarang.

Untuk maklumat lanjut mengenai pandangan Transit, sila rujuk sini dan rujuk mengenai perlanjutan LRT berjumlah sebanyak RM7 bilion di sini.

Oleh kerana sifat tergesa-gesa dan kos yang besar, projek masa hadapan juga telah memperolehi bahagian yang saksama daripada bangkangan dan kritikan mengenai fokus tunggalnya yang tertumpu di Lembah Klang sungguhpun fokus ini adalah disebabkan oleh saiz, lokasi Lembah Klang, dan kepentingan ekonominya.

Walaupun orang awam berterusan mengharapkan penambahbaikan kepada sistem pengangkutan awam, pihak yang lain telah mengambil kekurangan penyambungan sekitar bandar ke dalam tanggungan mereka sendiri dengan menggunakan basikal boleh lipat untuk mencari jalan ke destinasi masing-masing.

Prasarana kini membenarkan basikal boleh lipat untuk dibawa masuk ke dalam LRT dan keretapi Monorel; walaupun kebenaran ini hanya diberikan di luar waktu puncak yakni antara pukul 9 pagi hingga 4.30 petang dan selepas 07:00 pada hari bekerja.

Untuk maklumat lanjut mengenai trend gaya hidup baru ini, rujuk sini.

Foto: Nicholas Mak